Beyaz

Gecen gün Beyaz'ı aradım. Eski yazılarımı okuyanlar bilirler Beyaz'ın kim olduğunu. İzmir'e geldigim ilk gündü çok sıkılmıştım. Akşam yemeğe gidelim birlikte dedim. Akşamüstü beni almaya geldi. sahilevlerinde Poyraz'a gittik balık ekmek yemeye, güneşin batışını yakalayamasakta manzara herzamanki gibi muhteşemdi. Ahh bide ramazan olmıcaktı da üzerine 2 bira çakcaktik:):):)
Biralar kursağımızda kalınca bizde yine sahil evlerindeki inci kafeye gidip çay içtik. İçinde bulunduğum andan ve mekandan çok memnundum. Biraz yaşlandım galiba artık sakinliği seviyorum:) Ya da o gün sakinlik dahada sakin, sessizlik dahada sessizdi. ordan kalktık yavaş yavaş araba sefası yaparak dönüyorduk ki, küçük bir manevrayla engelliler merkezine girdik. Deniz kenarına doğru yürürken korktum biraz:):). Çok tenha sessizdi, güvenliklerde yoktu. Deniz kenarına geldik, birde ne görelim yalnız, sakin manzara izleyelim diye geldiğimiz yer keşfedileli çok olmuş:)). Tek akıllı biziz sanıyorum bende.. Neyse bir banka oturup radyo dinledik, çok fazla konuşmadan. Sıkıldığını düsündüm biran ama hayır, memnundu halinden.

Share|