Pazartesi günü 2 aydır görüşemediğim bir arkadasimla öğle yemeğine çıktık, Merve. Alper'ide tanıyor. Benden sonra görüşmüşler Alper'le. Merve'nin eşi Erinç sormuş eğitim nasıldı diye. Oda çapkınlıktan bahsetmiş hemen, insanın fikri neyse zikride odur ya.. Oldu bikaç kişi işte demiş.
Anlıycağınız o bikaç kişi ile aldatılmışım. Bikaç kere telefonlarımı açmayıp otele döndükten sonra aramıştı, ben yatıyorum diye, hiç aklıma getirmemiştim beni aldatmış olabilceğini. Çünkü en başından söz vermişti bana, bundan sonra benden başkası olmıycaktı hayatında, inanmıştım. Kendi kulaklarımla duymasam Merve'den yine inanmazdım. Kişi kendinden bilir işi misali, aldatmıycak demiştim, bu kadar da saftım işte. Neyse, Allah kurtarmış valla beni. Üzülmüştüm falan ama en iyisi olmuş, ya evlendikten sonra öğrenseydim aldatıldığımı ve de aldatılacağımı?

Allah kurtarmış lafına yürekten inan... Bunların bir de evli ve çocuklu olup bu haltı yiyenleri var. Yine de bir şekilde Allah görmen gerekeni gösteriyor ve kurtarıyor!
YanıtlaSilBen o kadar saf inanmıştım ki ona, ilişkimizin çok güzel gittiğini sanıyordum. ayrılık aklımdan bile geçmiyordu. Ayrılıkta, onun gibi birdenbire geldi.
YanıtlaSilO yüzden Allah kurtardı diyorum zaten. Benden yana körlük devam ederdi:(