Çıkmaza girmiş bir gönül hikayesi benimkisi, üzerine gidip aradıkça, kaçıp uzaklaşan. Bisikleti elinden alınmış bir çocuk, Pembe hayalleri yıkılmış bir genç kız, Evladına kapıyı çarpmış bir anne misali... Sol yanım çok acıyor anne!
Merakla bakıyor gözlerim etrafa, onu bekliyor, onu arıyorum kim oldugunu bilmeden. Uzattım ellerimi semaya, doğru insanı çağırır gibi... Ama gelicek olandan da korkuyorum be anne.. Her gelen derin izler açtı yüreğimde.. içim buruk, kalbim kırık, gözlerim yaşlı...Yorgunum anne! İzmir'in deniz kokan yaz aksamlarında yapayalnız köşesine çekilmiş, sol yanımı dinliyorum. Sol yanım çok acıdı be anne!
Her seferinde tekrar edicek olmanın caresizliği için için kemiriyor yüreğimi. Ben artik kabullendim anne, mahkumum bu sebepsiz sonlara. Gölün üzerinde dalgalanan, dalgalandıkça yanındaki yaprakları uzaklaştıran bir nilüfer gibi yalnız... Onca sevginin ortasında yapayalnızım anne. Hangi sevgiye uzansam akıp gidiyor ellerimden. Ne zaman gülse yüzüm, yerini hüzne birakiyor gönlüm.
Sol yanım hep acıyor be anne!!!!
cok güzel bir yazı olmuş:)))
YanıtlaSilCok tesekkür ederim
YanıtlaSil