Küçük bir hikaye..

Reşat; onun üniversiteden arkadaşıydı, hatta çok yakın arkadaşıydı. Bu hafta birkaç günlüğüne Türkiye'ye gelmiş ve ona misafir olmuştu. Birbuçuk senedir görüsmemişlerdi, özlemişti.. Üniversitedeyken Reşat2ın kendisine ilgisi vardı, farkındaydı. Masum ve uzak bir beğeniydi bu, yani sadece beğeniordu işte. Nerden mi biliyordu? Çünkü oda onu çok beğeniordu.. Ama arkadaştılar iste yakın arkadaş. Uzaktılar birbirlerinden, çünkü çok yakındılar... Birbirlerine sevgililerini anlatacak, omzunda ağlayacak kadar yakın. Okul bittikten birbuçuk sene kadar sonra görüşebilmişlerdi ilk defa, Reşat yurtdışındaydı.

Tahir; onun sevgilisi. Askerde, dönmesine 1 ay kaldı. Tahir onun için çok değerli. Fazla duygusal biri. Onu üzmek hayatında istiyeceği en son şey. Ama yok işte, 'aşk'. Birlikteliklerinin çok fazla bi geçmişide yok zaten. Askere gitmemiş olsaydı belkide çoktan bitmiş bi ilişki olucaktı. Ama sevgilisiydi işte..

Tekrar Reşat'a dönersek. Hayatında ilk defa düşüncelerini, mantığını söküp atmıştı yerinden. Onlarla yaşamaktan duygularını dizginlemekten sıkılmıştı artık. Gidip Reşat'ın yanına oturdu. Eskilerden konuştular, niye geç kaldıklarından pişman oldular defalarca.

Ona sarılmayı, onu öpmeyi bu kadar çok isterken öpmemesi neyi değiştirirdiki. Bunu yapmazsa Tahir'i aldatmamışmı olucaktı. Hayır... İhanet çoktan başlamıştı bile kemirmeye. Aldatmıştı bile, istemişti. Uzandı ....