Bırakın gelecege dönüşü falan hayata dönsem yeter diyerekten sıçramış ve yere basmış bulunuyorum....
Cok yogun, yıkıcı, yıpratıcı, kederli ama aynı zamanda umutlu ve mutlu 3-5 ayı geride bıraktım.
Bu 3-5 ayda neler mi oldu?
Canımdan cok sevdiğim, biricik, dünyalar tatlısı dedemi kaybettim, '11 Nisan'. Yaşı epeyce vardı, çok güzel, çok sağlıklı yaşadı. O kadar güzel bir insandı ki, Allah'ım ölümün bile güzelini verdi ona. Sessizce gitti. Günlerce ağladim arkasından. Ananem 58 yıllık hayat arkadaşı... Hiç üzülmedi. Dedemi kaybettiğimizi söylediğimizde bile yüzünde bi tebessüm vardı. İlk başta anlam veremedik. Çok şaşkın atlatır dedik. Üzerinden birkaç hafta geçtikten sonra anladık, ananemin bilinçaltı dedemin kaybına karşılık, karşı atağa geçmişti... Evet ananecim, benim için, tanıdığım tüm kadınlar arasında ki en akıllı, en zeki kadın ALZHEIMER hastası olmustu, ve bizimle yaşamaya başlamıştı. Hayatımızı, düzenimizi tamamen değiştirmek zorunda kalmıştık. Daha sonra ki bloglarımda ananemle ilgili trajikomik hikayelerimizi paylaşabilirim. Ananemin dedeme olan aşkı, bana sevginin ne kadar büyük bir duygu oldugunu gösterdi. Ananeciğim, o kadar çok üzülmüştü ki, üzülememişti bile.
Yine bu süre zarfında, uzun zamandır üzerinde uğraştıgım ve bıkkınlık getiren tezimi teslim ettim. Söyliyim de kurtulayım, atayım üstümden artık. Tez süreci boyunca, çocuk doğurmuş kadar oldum.
Ayrıca anlatmak dillendirmek istemedigim, berbat bir de tecrübe yaşadım, ve töbeye geldim.
Son birkaç haftamı da Denizli-İzmir-Kuşadası arası seferi bir şekilde geçirdim, ve de geçirmeye devam ediyorum.
Share |
Cok yogun, yıkıcı, yıpratıcı, kederli ama aynı zamanda umutlu ve mutlu 3-5 ayı geride bıraktım.
Bu 3-5 ayda neler mi oldu?
Canımdan cok sevdiğim, biricik, dünyalar tatlısı dedemi kaybettim, '11 Nisan'. Yaşı epeyce vardı, çok güzel, çok sağlıklı yaşadı. O kadar güzel bir insandı ki, Allah'ım ölümün bile güzelini verdi ona. Sessizce gitti. Günlerce ağladim arkasından. Ananem 58 yıllık hayat arkadaşı... Hiç üzülmedi. Dedemi kaybettiğimizi söylediğimizde bile yüzünde bi tebessüm vardı. İlk başta anlam veremedik. Çok şaşkın atlatır dedik. Üzerinden birkaç hafta geçtikten sonra anladık, ananemin bilinçaltı dedemin kaybına karşılık, karşı atağa geçmişti... Evet ananecim, benim için, tanıdığım tüm kadınlar arasında ki en akıllı, en zeki kadın ALZHEIMER hastası olmustu, ve bizimle yaşamaya başlamıştı. Hayatımızı, düzenimizi tamamen değiştirmek zorunda kalmıştık. Daha sonra ki bloglarımda ananemle ilgili trajikomik hikayelerimizi paylaşabilirim. Ananemin dedeme olan aşkı, bana sevginin ne kadar büyük bir duygu oldugunu gösterdi. Ananeciğim, o kadar çok üzülmüştü ki, üzülememişti bile.
Yine bu süre zarfında, uzun zamandır üzerinde uğraştıgım ve bıkkınlık getiren tezimi teslim ettim. Söyliyim de kurtulayım, atayım üstümden artık. Tez süreci boyunca, çocuk doğurmuş kadar oldum.
Ayrıca anlatmak dillendirmek istemedigim, berbat bir de tecrübe yaşadım, ve töbeye geldim.
Son birkaç haftamı da Denizli-İzmir-Kuşadası arası seferi bir şekilde geçirdim, ve de geçirmeye devam ediyorum.
Share |
Başınız sağolsun. Ve anneanne Allah yardımcınız/yardımcısı olsun. Babam da Alzheimer dı.. çook yakinen bilirim evrelerini.. Tez için de tebrikler. Sevgiler:)
YanıtlaSilçok teşekkür ederim, sizinde başınz sagolsun.
YanıtlaSilNasıl bi hastalik oldugunu sadece basına gelen anlar sanirm...
...
YanıtlaSil